Op Facebook zag ik onlangs een terugblik op 21 mei 2017, Henk’s eerste werkdag als vrijwilliger. Inmiddels zijn we niet alleen een jaar, maar ook al 3 vrijwilligersplekken verder.
Een klein half jaar na zijn herseninfarct bracht Henk steeds minder dagen in Rijndam door. Omdat hij op deze dagen niet alleen maar thuis op de bank wilde zitten, is hij op zoek gegaan naar vrijwilligerswerk. Het dagelijkse rondje wandelen door de wijk kwam hem namelijk langzaam zijn neus uit, en voldeed bovendien bij lange na niet als complete dag vulling. Henk wilde ‘iets’ doen, zich nuttig maken, onder de mensen zijn. Want hoewel Henk in het voorjaar van 2017 in zijn herstel nog een aantal flinke stappen te zetten had, was hij nog lang niet toe aan een leven als fulltime pensionado.
De wereld van het vrijwilligerswerk was ons tot dat moment totaal onbekend. Gelukkig bood Mr Google hulp en wij hadden al snel diverse organisaties voor vrijwilligerswerk in de regio in het vizier. Om vervolgens net zo snel weer te verdwalen in een woud van (on)mogelijkheden, eisen, wensen, beschikbaarheid en beperkingen. In de hoop dat zij ons de juiste richting zouden kunnen wijzen, hebben we daarom eerst maar eens contact opgenomen met Maatschappelijk Werk van Rijndam, Zij zijn volgens eigen zeggen immers ‘het’ loket voor hulp en ondersteuning bij o.a. het vinden van dagbesteding e/o vrijwilligerswerk. Waar we hadden gehoopt nieuwe ingangen – of misschien zelfs wel, als we geluk zouden hebben, een pasklare oplossing – aangereikt te krijgen, kwamen we helaas niet verder dan het lijstje van vrijwilligersorganisaties dat wij inmiddels zelf al gevonden hadden. Aangevuld met de wijze raad om niet te veel hooi op de vork te nemen. Henk revalideerde nog 3 dagdelen per week in Rijndam, en het was achteraf gezien in de ogen van Rijndam waarschijnlijk simpelweg nog te vroeg in zijn revalidatie om al met vrijwilligerswerk te starten.
Nu Rijndam geen pasklare oplossing voor Henk paraat had, en wij niet van plan waren om lijdzaam af te wachten, zijn we opnieuw zelf op zoek gegaan. Wij waren er namelijk van overtuigd dat het Henk juist heel erg goed zou doen om nieuwe activiteiten te ontplooien en niet alleen maar met revalideren bezig te zijn.
Eén van Henk’s wandelingen bij ons door de wijk voerde hem op een dag langs de school van Yulius. Henk bedacht dat een school misschien wel behoefte aan een extra vrijwilliger zou kunnen hebben en is spontaan binnen een praatje gaan maken. Het toeval wilde dat één van de vrijwilligers tijdelijk uit de running was en zij op zoek waren naar iemand die zijn taken op de kinderboerderij over kon nemen. En zo kwam Henk dus als geroepen en kon hij datzelfde weekend al als vrijwilliger aan de slag.
Henk heeft er een aantal weekeinden lang, op zaterdag of op zondag, 2x per dag de schapen, geiten en konijnen eten en schoon drinkwater gegeven. Totaal iets anders dan hij ooit eerder gedaan heeft, maar voor Henk op dat moment om meerdere redenen de perfecte start als vrijwilliger. Het was in het weekend, dus ik kon gezellig met hem mee en zou hem kunnen helpen als er iets onverwachts zou gebeuren. Het was op loopafstand van huis en hij kon bijna alles met zijn linkerarm doen, waardoor het voor Henk tevens een perfecte aanvulling op zijn revalidatie was.
In de zomervakantie waren de dieren niet op de kinderboerderij en na de zomer pakte de oorspronkelijke vrijwilliger zijn werk weer op. Henk moest dus na een korte zomerstop op zoek naar een nieuwe uitdaging. Die vond hij – achteraf – redelijk eenvoudig en eigenlijk op dezelfde manier als de eerste keer.
Henk bleef tijdens zijn wandelingen door de wijk namelijk met iedereen een praatje maken en zijn verhaal doen. Op een dag kwam hij al wandelend in contact met iemand die onderweg was naar De Zorgnijverij, een lokale stichting voor dagbesteding en houtbewerking waar o.a. houten accessoires, klein meubilair, vogelhuisjes en cadeau artikelen gemaakt worden. Henk is spontaan met hem mee naar binnen gelopen, heeft zijn verhaal gedaan en gevraagd of er voor hem bij De Zorgnijverij mogelijkheden waren voor vrijwilligerswerk. Zij konden en wilden hem wel een kans bieden en na een keer meegekeken te hebben kon Henk op dinsdag- en donderdagochtend als vrijwilliger aan de slag. Op die ochtenden zorgt hij voor koffie en thee, zet kopjes en mokken klaar op tafel, wast na afloop alles af en zet de schone vaat weer terug in de kast. En zo had Henk op loopafstand van huis voor zichzelf een nieuwe, 2-wekelijkse, sessie van handtherapie gecreëerd.
In het najaar van 2017 kwam er een einde aan Henk’s revalidatie in Rijndam. Om de vrijgekomen tijd zinvol te vullen, ging Henk op zoek naar uitbreiding van zijn vrijwilligerswerk. Dit keer schakelde hij zijn netwerk van zakenrelaties in. Eén van hen bood Henk de mogelijkheid om als vrijwilliger terug te keren naar zijn roots in de automaterialen. Hier is hij sindsdien 1 of 2 ochtenden per week behulpzaam in het magazijn met het picken van orders of het bijvullen van de winkelvoorraad. Zijn ogen beginnen iedere keer te stralen als hij mij na afloop vertelt wat hij die dag allemaal gedaan heeft.
Ik ben ongelooflijk trots dat het Henk zelf, op eigen kracht, gelukt is om 3 geheel verschillende plekken voor vrijwilligerswerk te vinden. Ik ben blij met de kansen die hij gekregen heeft. En ik ben dankbaar, heel dankbaar, dat Henk bij zowel De Zorgnijverij als in de automaterialen in een heel groot warm bad terecht is gekomen met lieve en begripvolle collega’s. Het vrijwilligerswerk heeft hem duidelijk goed gedaan. Het heeft hem geholpen om zijn hand sterker te maken en heeft zijn zelfvertrouwen en zijn gevoel van eigenwaarde vergroot.