Ik had er nooit bij stil gestaan dat de maand december voor NAH-ers een extra zware maand kan zijn als Facebook er niet zo veel berichten over had laten zien. Door alle berichten die ik voorbij zag komen, ging ik echter steeds meer beseffen dat december een aaneenschakeling van overprikkeling kan zijn.
Ik probeerde daarom eens om in gedachten met een overprikkelde blik naar de maand december te kijken en schrok van wat ik zag. Overal klinken Kerstdeuntjes en je struikelt over de feestverlichting op straat, in huis, bij de buren in de tuin en in winkels. December is van oudsher een maand van gezellig samenzijn met familie of vrienden, van urenlang tafelen, van andere gerechten, andere smaken, andere geuren, maar ook van meer mensen, meer drukte, meer stress, minder rust, meer geluid, meer impulsen, meer prikkels, en van vuurwerk en geknal. Voor een NAH-er met overprikkeling is dat bijna niet te doen.
Gelukkig “ontvluchten” wij al jaren de grootste drukte door tijdens Kerst en Oud en Nieuw de rust en de stilte van het Franse platteland op te zoeken. We hebben allebei namelijk niet zo heel veel met Kerst en alles daar omheen. Een paar ballen in de “boom” (een wit geverfde tak die ooit tijdens een storm van een boom is gewaaid en die Henk tot Kerstboom omgetoverd heeft), een paar extra kaarsjes en dan is ons huis wel zo’n beetje “Kerstklaar”. De vlammetjes van onze houtkachels geven tot slot net dat laatste beetje extra cachet aan de sfeer. Ons Kerstdiner zal ook dit jaar waarschijnlijk bestaan uit een stoofpotje dat heel de dag op de cuisinière heeft staan pruttelen. Niks bijzonders, niks geks, niks extreems, niks uitgebreids, geen stress, maar gewoon “gewoon”.
In ons piepkleine gehuchtje is ook dit jaar nog weinig te merken van de naderende Kerstdagen. Geen rendieren of arrensleeën met flikkerende lichtjes in de tuin van de buren. Geen jingle Bells of andere Kerstmuziek. Slechts het geluid van een tractor die voorbij rijdt of het geloei van een koe in de wei. De ons omringende dorpen en steden zijn begin december uiteraard allemaal in kerstsfeer gebracht, de één wat grootser en uitbundiger dan de ander. Maar bij ons blijft het ook in de drukke decembermaand de oase van rust waar wij in 2011, lang voor wij ook maar iets wisten van NAH, bewust naar op zoek zijn gegaan. En als we dat een keer echt zouden willen, kunnen we heel eenvoudig de drukte van de aanloop naar Kerst opzoeken. Ieder dorp en ieder stadje heeft deze weken namelijk wel een Marché de Noël.
Hoewel Henk – gelukkig – weinig last heeft van visuele overprikkeling, ligt ook bij hem, zoals ik in een eerdere blog schreef, overprikkeling wel degelijk op de loer. Gelukkig hebben familie, vrienden en buren eigenlijk allemaal alleen maar begrip voor onze situatie. Ze begrijpen het als we een keer niet meegaan. Ze begrijpen het als we een keer eerder naar huis zouden gaan. Ze begrijpen het zelfs als we op het laatste moment af zouden moeten zeggen. Ze begrijpen het ook als Henk tussendoor even een stil hoekje zoekt om tot rust te komen. En als hij daar dan even zijn ogen dicht zou doen, zouden ze hem zelfs een dekentje en een kussentje brengen. Dat doen ze niet alleen tijdens de feesten van december, maar het hele jaar door.
Als ik dan al die schrijnende verhalen van lotgenoten lees over onbegrip bij familie, bij vrienden, bij bekenden, dan realiseer ik mij iedere keer weer dat Henk en ik het enorm getroffen hebben. Een half woord is vaak al genoeg, we hoeven niks uit te leggen, we hoeven ons niet te verantwoorden. Ik kan niet in woorden uitdrukken hoe blij ik met zo iets simpels kan zijn en hoeveel rust het mij geeft. Ik hoop dat iedereen die dit blog leest zich realiseert dat hersenletsel zo veel meer is dan je aan de buitenkant ziet. Dat iedereen zich er even bewust van is dat hersenletsel ook heel veel onzichtbaar letsel en verborgen leed met zich mee kan brengen. Onzichtbaar letsel dat een enorme impact kan hebben op het leven van de NAH-er, de partner, en de kinderen. Onzichtbaar letsel dat er voor zorgt dat soms dingen niet meer vanzelfsprekend zijn. Onzichtbaar letsel dat juist in deze drukke decembermaand om extra zorg en aandacht vraagt. Ik wens jullie allemaal een mooie, fijne, liefdevolle, knusse en prikkelarme Kerst toe! En ik hoop dat 2019 veel moois op jullie pad mag brengen.
De wondere wereld van NAH 