
Na Henk’s herseninfarct ben ik lid geworden van een aantal “NAH-partner” groepen op Facebook. Ik vond – en vind – daar voor mijzelf een feest van (h)erkenning. Zoveel verhalen die mijn verhaal hadden kunnen zijn. Zoveel overeenkomsten, maar natuurlijk ook minstens zoveel verschillen. Ik vind er al ruim 5,5 jaar lang begrip, advies, waardevolle tips en steun.
Een gevleugelde uitspraak in één van de groepen is “ZGVJ” ofwel: Zorg Goed Voor Jezelf. Zelfzorg is voor iedereen natuurlijk belangrijk, maar des te meer als aandacht en zorg min of meer automatisch naar de ander uitgaan. Om eerlijk te zijn ben ik niet zo goed in dat hele ZGVJ en soms vind ik het zelfs verrekt lastig. Ik weet met mijn hoofd dat ik alleen goed voor Henk kan blijven zorgen, als ik ook (en misschien moet ik hier zelfs wel schrijven “eerst”) goed voor mijzelf zorg. De praktijk blijkt soms weerbarstiger.
Doordat ik nou eenmaal ben zoals ik ben, denk ik namelijk eerst aan Henk en dan pas aan mijzelf. Daardoor gaat zorgen voor Henk mij net wat beter af dan zorgen voor mijzelf. Dat was overigens al zo voor Henk’s herseninfarct. De wondere wereld van NAH doet hier voor het gemak alleen nog een extra schepje bovenop.
Vanuit mijn omgeving hoorde ik de afgelopen jaren vaak uitspraken als “denk ook aan jezelf, El”. Of “jij bent er ook nog”. Of “cijfer jezelf niet weg voor Henk”. Zelf voelde ik dat echter nooit zo. Wel merkte ik dat ik steeds een beetje minder blij werd, net wat minder energie kreeg en soms zelfs ronduit kribbig deed tegen Henk.
Het werd dus tijd voor (zelf)reflectie en bezinning. Wat maakt mij blij? Wat geeft mij energie? Wat betekent ZGVJ voor mij en hoe kan en wil ik daar invulling aan geven? Het antwoord bleek simpeler dan gedacht. Ik had nieuwe dromen nodig! Dit keer niet over een huis en een leven samen met Henk in Frankrijk, maar, “iets” van en voor mijzelf, om over te filosoferen, over na te denken en stap voor stap naar toe te werken.
Hmm ok, maar wat dan? Het moet immers allemaal wel passen bij mijn werk als HR Manager. Daar wil ik namelijk absoluut niet mee stoppen. Het is simpelweg veel te leuk om op te geven. Mijn gedachten en ideeën schoten in het begin alle kanten op. Pas toen ik een blanco vel papier pakte, benoemde waar ik goed in ben, waar mijn kracht ligt, wat ik leuk vind, en waar mijn energiebronnen zitten, ontstond er een nieuwe droom in mijn hoofd. Een dubbele droom zelfs. En nu sta ik op het punt om te onderzoeken of en zo ja hoe ik die dubbele droom uit kan laten komen om zo een nog completere versie van mijzelf te worden. Ook (of juist) dat is voor mij ZGVJ.
Oh en wat mijn dromen zijn? Niets groots en meeslepends. Dat past namelijk niet bij mij. Wat het dan wel is? Ik wil meer doen met het lesgeven op de sportschool. Ik vind het leuker dan leuk om te doen, krijg er bakken met energie van en durf van mijzelf zelfs te zeggen dat ik er goed in ben. Ik heb mijn ideeën inmiddels gedeeld op onze club in Barendrecht en krijg de kans om vanaf oktober een compleet nieuwe les op het rooster te zetten: TRX Yoga en Stretch. De komende maand duik ik met mijn hoofd in de “boeken” om nieuwe houdingen en bewegingen te leren om een goede mix te kunnen gaan maken tussen yoga en stretch. Ik heb er nu al zin in! In een volgende blog vertel ik meer over deze en andere sportschool-gerelateerde plannen.
De 2e droom staat echt in de kinderschoenen, en vraagt nog wat denk- en schaafwerk. Maar dat alleen geeft al nieuwe energie! Het wordt een combinatie van doen waar ik goed in ben (HR) en energie halen uit nieuw ontdekte talenten in mijzelf (creativiteit en vormgeving). Het is een leuke puzzel om de woorden “HR”, “tijdsonafhankelijk”, “creativiteit” en “product” op een goede en bij mij passende manier met elkaar te verbinden.

Met de naam EdB-HR en een bijbehorend logo heb ik het laatste stukje van de puzzel al gelegd. De komende tijd ga ik sparren met een paar ondernemers in mijn netwerk om ook de andere stukjes passend te krijgen en mijn ideeën verder uit te werken. Wil je ook met mij meedenken? Let me know!
Tja ZGVJ
kreeg ook ik vaak te horen.
Toen mijn liefste in het revalidatie centrum verbleef vertelde een vrouw die ook haar man bezocht mij dat ze op vakantie ging. Dat vond ik onvoorstelbaar. Ja zei ze, ik heb ook nog een leven. En ik dacht, ja maar, die man, in dat bed is mijn leven. Meer hoef ik niet.
En nu bijna 10 jaar later begrijp ik haar.
Na mezelf jaren te hebben weggecijferd heb ik nu sinds 3 jaar een eigen leven. Naast dat andere ingewikkelde leven. En dat andere leven geeft mij de kracht om het vol te houden. En ook nog met een blij gezicht. En soms de broodnodige humor.
De ene vindt het in de sportschool, de ander in een soort van dubbelleven.
Zo lang iedereen zich daar goed bij voelt is het een win-win situatie.
Heel veel succes Ellen met alles wat je gaat doen. Gaat je lukken, stoer wijf 😘😘
Dikke kus
Yvonne
Mooie blog
Je bent een fijn voorbeeld voor me
We hebben elkaar nooit ontmoet en toch voel ik een verbondenheid 😃
Succes met je mooie dromen ( die gewoon werkelijkheid zijn ).
Ik kan alleen maar applaudisseren Ellen! Wat heerlijk en goed van je om jezelf zo te herontdekken! Top van je en blij voor je.