Donderdag 18 juni was onze (13e) trouwdag. Het mooiste cadeau van die dag kwam van TotaalVERS, de werkgever van Henk. Uitgerekend op onze trouwdag kreeg Henk na 3 tijdelijke contracten een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd aangeboden. Henk moest er even van huilen. Een combinatie van blijdschap en ontlading na een periode vol spanning en onzekerheid. Ook ik pinkte een traantje weg. Ontroering, dankbaarheid, trots, blijdschap en toch ook wel opluchting. Ze streden met elkaar voor de eerste plek in mijn emotie top 3.
Bijna 3 jaar geleden heeft Henk zelf het eerste contact met TotaalVERS gelegd – en daar ben ik nog steeds trots op. Ondanks zijn NAH was hij welkom voor een kop koffie en een kennismaking. Er werd een functie voor hem gecreëerd en hij mocht via de gemeente 3 maanden komen proefdraaien. Hij kreeg een jaarcontract, een verlenging voor 6 maanden en opnieuw een jaarcontract. En nu dus in vaste dienst, op zijn 63e, ondanks – en misschien ook wel een beetje dankzij – NAH. Dat verdient een uiterst oprecht “dank je wel”!
Als HR Manager realiseer ik me maar al te goed dat TotaalVERS hier iets unieks en bijzonders laat zien:
- niet alleen openstaan voor een medewerker met een beperking en een achterstand tot de arbeidsmarkt (te gruwelijk om dit over mijn eigen allerliefste echtgenoot te schrijven)
- maar daar ook – alsof het heel gewoon is – een nieuwe functie voor creëren.
Sinds die allereerste werkdag van zijn proefplaatsing zie ik wat werken met en voor Henk doet. Hij bloeide voor mijn ogen op, groeide, werd meer zichzelf, kreeg meer zelfvertrouwen, had weer humor, werd spraakzamer en ontsteeg soms zijn NAH. Anderen zien het ook. Vrienden die we niet zo vaak zien. Medesporters op de sportschool die hem een tijd niet gezien hebben, kijken ook hun ogen uit en spreken mij vol verbazing aan. Zij zien een totaal andere Henk. Niet meer de gebogen, ietwat onzekere man, met een mutsje half over zijn ogen tegen het licht, een zonnebril op, en oordopjes in. Maar iemand die rechtop staat, zeker oogt, natuurlijker loopt en beweegt, spraakzaam is en grapjes maakt. Helaas ziet Henk dit zelf nog te vaak niet.
Werken, meedoen in de maatschappij, gewaardeerd, gezien en gerespecteerd worden, gemist worden tijdens een vakantie, een praatje pot, grapjes maken, lol hebben onder elkaar. Dagritme, bewegen, iets van zichzelf, zonder mij, zichzelf redden, bezig zijn, het huis uit gaan. En dat allemaal dankzij een werkgever die verder keek, die meedacht en die in kansen gelooft.
En daar blijft het niet bij. Zijn baan zorgt er ook voor dat ik me minder zorgen maak, dat ik meer rust heb, dat ik kansen kan pakken die ik anders aan me voorbij had moeten laten gaan. Zijn baan is één van de pijlers onder mijn balans. Daarmee doet TotaalVERS, zonder dat te weten, ineens voor mij aan mantelzorgvriendelijk personeelsbeleid. En zo had ik er zelf eerlijk gezegd tot deze blog ook nog niet naar gekeken.
Laat dat laatste daarom niet alleen voor mij, maar ook voor alle HR professionals die bezig zijn of denken aan mantelzorgvriendelijk beleid, een eye opener zijn.
De wondere wereld van NAH 